
De rechtbank Limburg heeft de Hoge Raad de volgende vragen gesteld:
Vraag A:
Heeft een beschermingsbewindvoerder altijd recht op de verhuisvergoeding genoemd in artikel 3 lid 5 onder b van de Regeling beloning curatoren, bewindvoerders en mentoren als rechthebbende verhuist en er geen mentor is, of moet de bewindvoerder in aanvulling op de standaardwerkzaamheden (die de bewindvoerder altijd heeft als een cliënt verhuist) aanvullende werkzaamheden verrichten die normaliter door rechthebbende of diens mentor (of een andere persoon) zouden worden verricht (en hierbij aanvoeren dat rechthebbende hiertoe zelf niet in staat is)?
Vraag B:
Indien dat eerste (altijd recht op…): kan de bewindvoerder volstaan met de mededeling dat er geen mentor is en bewijs dat rechthebbende is verhuisd, of moet de bewindvoerder meer aanvoeren, en zo ja, wat?
Vraag C:
Indien dat eerste (altijd recht op…): kunnen bewindvoerders de vergoeding met terugwerkende kracht aanvragen, met inachtneming van de verjaringstermijn van vijf jaar, of moet een andere termijn worden gehanteerd (bijvoorbeeld de einddatum van de laatste rekening en verantwoording)?
Tegen de uitspraak van het Gerechtshof 's-Hertogenbosch van 28 augustus 2025 is overigens ook cassatie ingesteld. Lees hier de conclusie van Advocaat-Generaal die de Hoge Raad adviseert om het cassatieberoep te verwerpen.
T.a.v. vraag B heeft het hof Arnhem-Leeuwarden overigens bepaald dat het aan de bewindvoerder is om voldoende feiten en omstandigheden te stellen en aannemelijk te maken, waaruit blijkt dat de rechthebbende niet in staat is om de werkzaamheden die een eventuele mentor ten aanzien van de verhuizing zou hebben opgepakt, zelf te verrichten. Zie bijvoorbeeld:
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 23 december 2025, ECLI:NL:GHARL:2025:8512
Update 13 maart 2026
Advocaat-Generaal De Bock heeft op 13 maart 2026 in deze zaak conclusie genomen. Zij heeft vastgesteld dat door de rechtbank Limburg de onder bewind gestelde (de rechthebbende) ten onrechte niet als belanghebbende is aangemerkt. De rechthebbende zal immers bij toewijzing van het verzoek om extra beloning vanwege de verhuizing, deze al dan niet met bijzondere bijstand, moeten betalen.
De Bock adviseert de Hoge Raad om de gestelde prejudiciële vragen nog niet in behandeling te nemen, maar de zaak eerst terug te wijzen naar de rechtbank Limburg teneinde de rechthebbende als belanghebbende op te roepen en hem in de gelegenheid te stellen zich uit te laten over het voornemen om prejudiciële vragen te stellen en over de inhoud van die vragen.
Update 9 april 2026
Een kantonrechter van de rechtbank Limburg reageert in een andere beschikking uitgebreid op het standpunt van Advocaat-Generaal De Bock. Volgens deze rechter moet de rechthebbende niet als belanghebbende worden aangemerkt: Rechtbank Limburg 9 april 2026, ECLI:NL:RBLIM:2026:3387
Update 17 juli 2026
De Hoge Raad heeft in een andere zaak al geoordeeld. Een bewindvoerder heeft altijd recht op de forfaitaire beloning voor werkzaamheden die hij moet verrichten voor een verhuizing van de onder bewind gestelde als er geen mentor is die de verhuizing kan regelen. Gelet op de keuze van de wetgever voor een forfaitair systeem dat eenvoudig is te hanteren, is daarbij niet van belang of betrokkene zelf in staat is de verhuizing te regelen. Lees verder...
Meer informatie
- Parket bij de Hoge Raad 13 maart 2026, ECLI:NL:PHR:2026:252
- Rechtbank Limburg 13 januari 2026, ECLI:NL:RBLIM:2026:283
- Rechtbank Limburg 14 november 2025, ECLI:NL:RBLIM:2025:13158 (tussenvonnis)
- Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 21 augustus 2025, ECLI:NL:GHARL:2025:5177
- Gerechtshof Den Haag 8 oktober 2025, ECLI:NL:GHDHA:2025:2086
- Gerechtshof 's-Hertogenbosch 28 augustus 2025, ECLI:NL:GHSHE:2025:2330
- Aanbevelingen Meerderjarigenbewind over verhuizing in strijd met Regeling beloning bewindvoerders